Sabah serinliği içerisinde saat sekizi bekleyen Maximillian basamaklara oturmuş nöbetinin son saatlerini geçiriyordu. Gözlerine bir gram uyku girmemişti ve düşünmekten artık yorgun düşmesine rağmen düşünmeyi bırakamamıştı. Lavender’ın karnında büyümeye devam eden çocuğunun geleceği için endişe ediyordu şimdi. Asla bir çocuk sahibi olamayacağını zannederken şimdi bir çocuğunun olacağını biliyordu fakat onu huzurla dünyaya getirebilecek bir ortamda değildi. Lavender’a yepyeni bir yuva vermesine rağmen yeterli gelmemişti. Tarnish dünyada var olduğu sürece hiçbir yer sıcak bir yuva olamayacaktı... Omzuna dokunan nazik elle Lavender’ın geldiğini fark etti. Lavender Maximillian’ın yanına oturup kafasını adamın omzuna yasladı. Maxi’nin birbirine sıkıca kenetlenmiş yumruklarını gevşetip parmaklar

