Karanlık çökmüş, güneşin yakıcılığı bir nebze olsun azalmıştı. Lavender, çiftliğin temiz havasını solumak için verandaya çıkmış karanlık çöken araziyi seyredalmıştı. Çiftliğin huzur verici bir sessizliği vardı. Bir mee sesi işitmesiyle kafasını bahçenin ucundaki ahıra çevirdi. İçeride ne olduğunu merak ederek aşağı indiğinde Maximillian dışarı çıkmıştı. “Annemin keçileri var.” Diyen Maximillian tebessüm ediyordu. Lavender gidip ahırın kapısını açtığında gübre kokusunu aldı önce. Samanların arasında iki tane keçi vardı.
“Annem onlara isim takmıştı ama şimdi hatırlamıyorum.” dedi Maximillian kapıya dayanarak. Lavender Evelyn’in böyle basit ama sevimli bir hayata sahip olmasına imrenmişti. Belki de küçük büyücü yüzünden yaşadıklarından sonra kendini ödüllendirmeye karar vermişti. “Burası ço
