"Bu biraz zaman aldı." diye mırıldandı Kader.
Falaz ve Kader, onları yönlendirdiğim kafede sandalyelerde yan yana oturuyorlardı. Rahat ve oldukça şık bir şeyler giydikten sonra hemen onlarla buluşmak için yola çıkmıştım. Kaçmayı ve saklanmayı ne kadar istesem de bunun bir faydası olmadığını biliyordum. Er ya da geç gerçek ortaya çıkacaktı. Eğer durum böyleyse, fırsatım varken bunu ikisinden duysam iyi olurdu.
Kader'in ruh hali iyi olmasa da en azından bu sefer Falaz'a bağırmıyordu. Bebeklerinin sorumluluğunu almaya mı karar vermişti? Eğer durum böyleyse, o zaman işler hepimiz ve bebek için en iyi şekilde sonuçlanabilirdi.
"Özür dilerim," diye fısıldadım, masanın karşısındaki sandalyeye otururken.
Falaz, sohbetimizi başlatmak için sakin bir tavırla, "Sanırım Kader dün ofiste benimle kon
