Nehir yemek yemek istese de gözünü arkadaşlarından alamıyordu. Onlarında gözü hala kendilerindeydi.
"Yer misin lütfen ! Nehir aldırma onlara " dedi genç adam.
Nehir karşısındaki adama baktı. Genç adam tam gözlerinin içine bakıyordu. Bana güven diyordu o gözler. Günlerdir ağzından çıkan her kelime onu mutlu etmek için kuruluyordu.
"Canım istemiyor gerçekten kalkabilir miyiz ?" dedi Genç kadın. Ara sıra hala kendisine nefretle bakan Leyla'ya kaysa da görmemeye çalıştı. Gerçeklere gözlerinin açılması çok acı olmuştu.
Yerinden kalktı.
"Gidelim Emir !"
"Peki senin istediğin gibi olsun ama acıkınca yemek yiyeceksin tamam mı ?" Deyip oda kalktı ayağa . Emir Tuğra bu geceyi planladığında bunu düşünememişti. Sonuçta Nehir de bu şehirde büyümüştü.
Arkadaşları vardı özlediği anıları vardı. Ama
