Afra sabırsızca yerinde kıpırdandı. Artık karşısındaki adamın konuşmasını beklemekten sıkılmıştı.
"Sezgin önümüzde ki yıllarda konuşmayı düşünüyor musun ? Seni bekliyorum hadi "
Sezgin bacak bacak üstüne atıp arkasına yaslandı. Kulağına dolan gök gürültüsüyle yerinde hafifçe zıplasa da duymamaya çalıştı.
Allah affetsin ! Ne zaman gök gürlese korkuyordu .
"Biraz sakin ol Afra. Bilmediğin bir şey söylemeyeceğim sana "
"Off ! Dinliyorum söyle "
"Nehir artık İstanbul 'da değil " dedi bir çırpıda. Afra'nın giderek beyazlaya yüzüne baktığında kararından bir kez daha pişman oldu.
"Onu yine mi kaybettim " diye mırıldandı."Kızım yok mu yine ? "
Sezgin yerinden kalktı. Sürahiden , bardağı doldurup kadına uzattı. " Kızı var ya kaç yaşına geldin hala aynısın. Bir dinle ya ! Lafın sonunu dinlem
