Emir ikinci günün sonunda karısıyla hastaneden çıktığında derin bir nefes aldı. Aradan geçen saatlere rağmen hala bir haber alamadığı abisi. Erken doğum riski olan karısı ve iki tane sirk ucubesiyle arafta kalmıştı.
Poyraz ve Tayfun kardeşler onu delirtmek namına ellerinden geleni ardına koymamış bir de üstüne karşısına geçmiş pişmiş kelle gibi sırıtmışlardı.
Normal bir durumda asla pabuç bırakmayacağı olaylar da ellerine bakmak zorunda kalmıştı.
Mesela pasaportları hala o heriflerdeydi ve bebeklerini tehlikeye atmayı aklından bile geçirmiyordu..
Siyah minibüse bindiklerinde nereye gittikleri hakkında da hiçbir fikri yoktu.
Nehir sıcacık elini elinin üstüne koyduğunda ona baktı. Kocaman karnını tek eliyle sarmalamış , yorgun gözleriyle ona bakıyordu.
Emir en çok karısına üzülüyordu.
