Şifacı..
Vicdan sessiz konuşur derler.
Ama benim vicdanım bağırıyordu.
Aşk ise susuyordu.
Susuyordu ama kalbimin her atışında kendini hatırlatıyordu.
Onu sevmek…
Bu kelimeyi bile düşünmek, içimde bir kapıyı aralamak gibiydi.
Açarsam geri dönüşü yoktu.
Bir yuvanın gölgesi düşüyordu kalbimin üzerine.
Bu söylediğime kalbim duracak gibi atıyor kalbin bana onun çocukluk aşkım olduğunu hatırlatıp duruyor.
Başkasının duası, başkasının umudu, başkasının helali vardı artık onun adında.
Benim payıma düşen sadece susmaktı.
Sev ama sakla, diyordu içimdeki bir ses.
Bak ama kör ol, diyordu bir diğeri.
Kalbini susturamazsan, kendini sustur, diyordu vicdanım.
Aşk bencildi.
Bir anlık bakış için her şeyi yakabilecek kadar cesurdu.
Ama vicdan…
Vicdan, yakılan her şeyin külünü omuzlara yükl
