Tam olarak 11 gün geçmişti. Mesaj kafamı karıştırmıştı ve arasam bile numara kullanılmıyor diyordu. Neye sinirleneceğimi şaşırmıştım, ne oyunuydu bu ya? Hiçbir şey anlamamıştım. Diğer bir yandan ise Kutay'ı 2 kez aramıştım fakat yanıt vermemişti. Bu gururumu incitse de açana kadar onu arama isteğimi durduramıyordum fakat daha fazla yüzsüz gibi davranmazdım. Bu 11 gün içerisinde neredeyse her an onu düşünmüş ve yalnız kalmayı tercih etmiştim. İlk gün meraktan kafamda bir sürü senaryo kurmuştum ve sonuçları da pek güzel olmamıştı. İkinci gün hala daha onu düşünüyordum, zaten çıkmıyordu ki hiç aklımdan. Kutay haklıydı, eve geldiğinde ona sorabilirdim. Saniyeler geçtikçe düşüncelerim arttıkça yaptığıma pişman olduğumu fark ettim. Biliyorum fazla kıskançlık yaptım ve çocuk gibi davrandım. Üçün
