En sevdiklerimiz hayatlarımıza birden dahil olup birden gidenler değil miydi? Aniden gelip sanki yıllardır tanıyormuşuz hissi vermediler mi hep? Bir de gitmediler mi? Gittiler, hatta o kadar güzel gittiler ki geriye yalnızca uzun uzun boş duvarlara bakmalar, saatlerce yaşanan onca anıları sorgulamalar kaldı.
Boğazımda düğümlenen yumruya lanetler okuyup bağıra çağıra çığlık atmak istedim fakat sustum sonra sessizlik çöktü, ayaz vurdu gecenin bir vaktinde.
Gözlerimin önünde sevdiğim adam öldürüldü üstelik kardeşim dediğim kişi tarafından. Ondan geriye şuramda ki boşluk kaldı, nasıl doldurulurdu emin değildim ama eğer kapanmazsa bu boşluk beni yaşatmazdı. Öldürürdü demiyorum ama yaşatmayacağı kesindi.
Kan çanağı olmuş gözlerimle duvarın bir kenarına bakıyordum. Ulaş'ın beni önceden getirdi
