Tam da her şeyi düzene koydum derken ne de güzel darmadağın ettiler ortalığı. Kalbim, sen toparlayamadığım tek şeysin. Bir başımayım artık bu yolda ne ileri gidebiliyorum ne de geri, ne yavaşlayabiliyorum ne de hızlanabiliyorum. İlk defa korkuyorum karanlıktan ilk defa korkuyorum sessizlikten çünkü yanımda o olmayacak biliyorum. Saatler günleri, günlerse haftaları kovaladı. Kafayı yiyecek raddeye gelmiştim artık. Ağlıyordum, gülüyordum tekrar ağlıyordum. Bir lanetin içindeydim ve kurtuluş yolum neredeyse imkansızdı.
-Gözleri nihayet etki altına girdiğinde evden dışarı çıkarak bizi bir arabaya bindirdi. Tam çalıştıracağı sırada arabanın üzerine bir şeyin atlamasıyla korkuyla etrafıma bakındım. Ulaş ise eski haline dönmeye başladı. Lanetler okuyarak dışarı çıktım ve inip arabanın üzerine çe
