Yüzümdeki şaşkınlık bir an bile geçmeden, gözlerim Arda'nın ellerindeki yüzüğe takıldı. Her şey bir anda yavaşladı. O an tüm düşüncelerim birbirine karıştı. O anda ne yapmam gerektiğini, ne hissettiğimi, ne düşünmem gerektiğini bilemedim.
Bir saniye, sadece bir saniye...
Ve sonra, içimdeki her şey patladı.
Kendimi tutamadan, adımlarımı hızlandırarak odayı terk ettim. Arkamda Arda'nın şaşkın bakışları kaldı, ama ben hiç durmadan, hiç düşünmeden hızla çıkışa doğru ilerledim. Ayaklarım beni hiçbir yere götürmeyen, boş bir mekânda savruluyormuş gibi hissettirdi. Yavaşça bir kez daha derin bir nefes aldım ama bir şey değişmedi.
Kapıdan dışarı çıkıp, hava almayı umarak ilerledim. Başım dönüyordu. Hızla yürüdüm, nereye gittiğimi bile bilmeden.
Ama hemen arkamdan duyduğum adımlar, ne yaparsam
