Rodas, gittiğinden beri kaç dakika geçtiğinden bir haber olsa da Lea'nın göz yaşları hala yastığını ıslatmaya devam ediyordu. Düşündükçe içinde bulunduğu durumun derin bir çıkmaz olduğunun biraz daha farkına varmak içindeki sıkıntıyı daha da arttırıyordu. Sakinleşmeyi beceremediği bir noktada da yastığa kafasını gömerek çığlık atmaya başladı. Başka ne yapabilirdi? Bodruma inerek kuklayı yeniden yumruklamak aklına geldiğinde, ağlayarak kendini daha fazla hırpalamak istemediğine karar verdi. Daha dün gece güçlü olacağı konusunda kendine bir söz vermişti. Güçlenecekti. Gerçi her yeni darbe de bu şekilde yıkılırsa işi gerçekten zor olacaktı.
Yataktan kalktığında ölü adımlarını banyoya yönlendirdi. Ayna da gördüğü yansıması pekte iç açıcı görünmüyordu. Kıpkırmızı gözler, dağılmış saçlar, soluk
