"Cleon."
"Cleon."
Cleon, duyduğu sesle gözlerini yavaşça araladı. Yüzüne gelen parlak ışık sebebiyle gözlerini bir süre kıssa da etrafı tamamen gördüğünde, şaşkına döndü. Neredeydi?
"Cleon."
Sesi tekrar duyduğunda, sesin sahibinin kim olduğunu düşündü. Aklına gelen isimse nefesinin kesilmesine sebep oldu. Tahmin ettiği kişinin burada olması imkansızdı. Ona doğru atılan adımların ardından düşüncelerindeki kişiyle göz göze geldiğinde şaşkınlık duygusunu hangi duygu ile yer değiştireceğinden emin olamıyordu. Öfke mi? Özlem mi? Belki de korkması gerekiyordu. Buraya nasıl geldiğinde bile bir haberken bilinmezliğin yarattığı korkuyu yaşaması son derece normaldi. Yanağında hissettiği elle düşünceleri dağılırken cümle kurmak için ağzını açtı. Ama tek bile kelime bile edemeden ağzı kapanarak
