Zemheroğlu konağında matem havası vardı adeta. Hatice hanımın iki gündür gözünün yaşı dinmemişti. Heja nenenin de Hatice hanımda farkı yoktu. Yıllar sonra kavuştuğu torunu, canı bugün gelin oluyordu. Kız eviydi netice de kolay olmazdı, hele ki onların durumunda..
Açılan konak kapısıyla iki kadında baktı avluya giren Sıraç’a;
-“Eee hanımlar yeter artık, dinsin şu gözünüzün yaşı artık.”
-“Naptın hazırlıkları Sıraç, hersey tamamdır?”
-“Tamam nenem, dediğin gibi adaklıkları kestirip, dağıttırdık civar köylere. Meydanda da kuruldu sofralar, yemekler verilmeye başlandı.”
-“Tamam oğlum, sağolasın. Evinin kuşağını sen bağlayacan, unutma emi. Gardaşın o senin, sana yakışır.”
-“Unutmadım nenem, merak etme sen. Hadi sizde silin gözlerinizi, Devran ağa getiriyor Evin’i, sizi böyle görmesin kız.”
