Gözlerimi açtığımda odanın loş ışığı gözlerimi kamaştırdı. Ne zaman bu kadar derin uyuduğumu hatırlamıyordum ama vücudumun tamamı sıcaktan kavrulmuş gibiydi.
Nedeni ise gayet açıktı—Baran.
Koca bir koala gibi üzerime dolanmıştı. Bacakları benimkileri sarmış, kolu belime sıkıca kıvrılmıştı. Normalde rahatsız olurdum ama bu kadar ısıya rağmen ayrılmak istemediğimi fark etmek sinir bozucuydu.
Sırtıma yapışan tişörtüme lanet okudum. Bütün gece soba gibi vücudu yüzünden ter içinde kalmıştım. Hafifçe kıpırdanıp nefes aldım ama bu hareket, Baran’ın kolunu daha sıkı sarmasına neden oldu.
“Bu kadar da sahiplenme be,” diye kendi kendime mırıldandım ama o uyanmadı. Uykusunda bile sahiplenici olması nasıl bir şeydi?
Gözlerimi devirip başımı kaldırdım. Yüzü her zamanki gibi kusursuzdu. Kaşlarının
