“Yemin ederim, asla aklına gelen bir şey değil. Yemin ederim…” diye devam etti konuşmasına. Ama ben tepki dahi veremiyordum. “O gece ofiste kahve içtikten sonra uyuyakaldım. Kahvene uyku ilacı atılmış. Gözümü bizim otellerden birinde açtım. Kimse yoktu yanımda, odada tek başımaydım. Sadece üzerimdeki gömlek çıkarılmıştı. Sana yemin ederim Farah… yemin ederim o gün bugündür bu dertle uğraşıyorum. O günün akşamında bir de sen kaybolunca… beynim durdu Farah. Nevin denen o pislik yüzünden aylardır uyuyamıyorum. Bir şey söylesene Farah…”
Fısıldaması normal konuşmaya dönünce Deniz yatakta kımıldamaya başlamıştı. Hareketlenip kızıma uzandım ve onu kucağıma alıp ayağa kalktığımda kolumdan tutup beni durdurdu.
“Farah gözünü seveyim bir şey söyle…” Deniz daha da hareketlenip elini yüzüne götürdü
