"Dur! Hayri'yi almam lazım," dedim o anki telaşla. Boris'i orada bırakıp salona geçtim. Yürürken tüm eklemlerim sızladı ve ben bir kez daha öfkelendim. O öfke içimi öyle hırpalıyordu ki, sessiz kalışlarımın acısını bir kan gölünün içinde yüzerek kutlamak istiyordum. Çok korkuyorum. Onlardan daha acımasız olmaktan ve bana zararı olmayanlara da zarar vermekten çok korkuyorum.
Hayri'nin kafesini buldum, yuvasının içinde yatıyordu. Onu alıp kafesin içine koydum ve kapağı kapatıp ayağa kalktım. Arkamı döndüğümde Boris'in beni bekliyor olduğunu gördüm. "Ben tüm servetimi aldım," dedim Hayri'yi göstererek. "Gidebiliriz."
Bir gün buralardan gidersem, yanıma alacağım tek şey o olacak.
Hızlıca onun yanına yaklaştım ve o, paltosunu omuzlarıma geçirip, Hayri'yi benden aldı ve koluyla beni sararak e
