yazardan...
yıllar önce...
Harp okulu – ilk gün...
Demir Karsoy, sıraya en arkadan girmişti.
Ne kimseyle göz göze gelmişti, ne de etrafına bakmıştı. Çantasını dizlerinin arasına sıkıştırmış, sessizce bekliyordu. etrafta ne bir tanıdığı vardı, ne de konuşabilecek kimse...
on sekiz yaşında, bütün hayatını bu meslek için geri plana atmıştı... çoğu şeyi göz ardı etmiş, bir tek Tahir yüzbaşına verdiği sözü yerine getirmek için didiniyordu... ama şimdi burada olmak bile onu geriyor, bilmediği tanımadığı insanlarla birlikte olması onu huzursuz ediyordu... ne Yekbun Karsoy vardı, ne de Hasret yılmaz vardı... Demir Karsoy son bir kaç yıldır tek kalmış, hayatın acımasız yüzüyle bu küçücük yaşında tanışmıştı...
sırada oturup, bütün sınıfa göz ucuyla baktı. herkes şimdiden kaynaşmış, toklaşıp, b
