Bir akşam üstüydü. Yengem ve amcam çay demlememi istediler. İçerken, oturalım konuşacağız, dediler. Dedim ki nihayet benim cezai işlem bitti, karar verdiler, artık ailemin yanına dönebileceğim. Mutfakta çayı hazırlarken, yanına öğle vakti yaptığım keklerden koydum. Bundan sonra halim nice olur baba evinde diye tahminler yürüttüm. Eve döndüğümde eskisi gibi olmayacağıma karar vermiştim. Daha açık sözlü, gözü açık, annemin eteği altına gizlenip, kendimi yok saymayacağım diyerek kendi kendime akıl verdim. Hatta o dönem köylerde halk eğitimin açtığı kurslar vardı o aklıma gelmişti. Yazılırım dikiş nakış kursuna en azından elimde bir zanaatım olur diye karar vermiştim..
Elimde tepsiyle, içimde garip bir telâş gözlerimde çektiğim acıların hüznüyle, girdim odaya. Amcan gel kızım diyerek yanında
