Havalar artık ısınmaya başlamış, ilk bahar kendini hissettirecek kadar göstermişti. Günler geçiyor, ben aynı yerde aynı evde başkalarının benim için biçtiği düzene ayak sağlamaya çalışıyordum. Ve bu durum ne kadar sürecek aklım kesmiyordu.
Çaresizdim. Gel diyen yoktu. Gidenden tek bir haber yoktu. Bir planım bir amacım, yoktu. Yirmi dört yaşındaydım. Koskoca artık kendi ayaklarının üzerinde durabilecek bir kadın denilebilecek bir yaştaydım.
Demek istediğim o dönemler bizim köyde ki akranlarıma göre yirmi dört yaş demek yolun yarısına ulaşmış kadın demekti.. Kimi çoktan çoluk çocuğa karışmış kimi de ailesinin yanında evleneceği kişi için hazırlık yapıyordu. Şanslı olup okumak için hayata atılanları ben gibilerin gurubuna dâhil etmiyorum. Onlar gözümde öyle büyük bir yere sahipti ki hep gı
