Üvey Abim🤍

Merhaba ! Benim ismim Lina 17 yaşındayım . Hayata neşeli ve pozitif bakan bir insanım . Derslerimde oldukça başarılı ve bir o kadar da güzelimdir. Bence kendimi yeterince övdüm değil mi :) ** "Lina ,hazirsan çıkalım." Annemden gelen bu sesle , bavulu güzelce tepiştirip kapattım . Bugün ,annem için güzel ve heyecanlı bir gündü . 1 yıldır ,bir adamla konuşuyordu ve evlenmişlerdi. Şimdi "Neden karşı değilsin "dediğinizi duyar gibiyim. Babam ben küçük yaşta vefat etmişti ve annem beni bu yaşa kadar zar zor yokluk içinde getirmişti . Bırakın hayat ,geçte olsa ona da gülsün öyle değil mi ? "Geldim , annecim ."dedim. Ve odama son kez dönüp baktım . Ne anılarım vardı ama bu odada , neyse . "Güzel kızım benim ."diyerekten ,bir öpücüğü yanağıma kondurdu annem . "Sana çekmişim anne !" dedim , tebessümle. Bizi siyah ve lüks bir araç kapıda bekliyordu . Sakin olmalıyım ve hiç görmemiş gibi davranmamalıyım . *** Yaklaşık yirmi dakika sonra güzel ama ihtişamlı bir villanın önünde durduk . "Anne sana inanmıyorum ."dedim ,sevinerek . " Umrumda değil ,beni sevdiğini biliyorum." Gülümsedim ve derin bir nefes aldım . Aşk ve zenginlik , ikisi bir arada ne kadar rahat .. "Hoşgeldin , bebeğim " "Hoşbulduk"diye ,gülümsedi annem . "Merhaba Lina , ben Timur . Tanıdığıma memnun oldum kızım ."diyerek elimi sıktı , iri ve yakışıklı adam . "Bende ,bende ."dedim , tebessümle. Annem cidden zevk sahibiydi . "Buyur hayatım."dedi ve bizi içeriye aldı. Evin her köşesi ayrı bir muazzam dı , Gold ve krem tonlardaydı . Zenginim ben' diye bağırıyordu resmen . "Odanı göstersinler Lina , yerleşmeye bak."dedi Timur amca . "İyi olur "dedim ve bavulumu alıp çıktım. Merdivenlerin bitimine gelmiştik , sonunda . O kadar uzun ve ihtişamlı bir evdi ki , sadece gezmek bile bir saat alırdı. Odama girdim ve üzerimi çıkarıp rahat bişiler giydim. Crop ve etek . Kapının sesiyle irkildim. "Girebilir miyim?" Bu ses ne anneme aitti ,nede Timur amca'ya. "Elbette "dedim ,ayağa kalkarak. Kapıyı yeşil gözlü , siyah saçlı ,uzun boylu ve güzel gamzeli bir genç açtı. "Sen kimsin ?"diye ,sordum anlamsızca. "Ben , Burak . Babamın oğlu ."diyerek , gülümsedi. Şimdi anlıyordum, bir üvey kardeşe sahiptim. "Ben Lina."dedim . "Sadece seni görmek istedim ." "Hmmm."dedim ve telefonuma yöneldi elim. Yatağa uzandım ve i********: 'a girdim. "Rahatsız olma "dedi ve çıktı odadan. Çıkar çıkmaz telefonu fırlattım, elimden. Ne kadar , yakışıklı olsa da sert bir yapıya sahipti. ***3 Saat SONRA Ellerimi yıkayıp , masaya oturdum . Karşımda o yeşil gözler vardı . "Annem.." Cümlemi tamamlamadan "dışarı çıktılar"dedi ,Burak . "Hmm."dedim ve önümdeki çorbadan bir kaşık aldım . Aslında bu fırsatı , kaçırmamalıyım. "Ben dışarı çıkacağım."dedim , bir çift yeşil göze bakarak. Sertçe , baktı ; "İlk günden ne bu hız ufaklık ." "Ne alaka?"dedim , gözlerimi devirip . "Buralar harcar seni , kendin bilirsin."dedi ve masadan kalkıp , yukarıya çıktı.(Odasına) Ne bu hiddet Burak Bey .Dinleyecek miyim , hayır ! Bende karnımı doyurup ,odama çıktım . Üzerime siyah sadece bir mini elbise ile , topuklu ayakkabılarımı geçiştirdim. "Ben çıkıyorumm!"diye ,seslendim üvey abime . Ses çıkmayınca , çıktım evden . Sokak sessiz ve sakindi. Ve ben çok yalnız. Uzaklara dalıp gitmiştim , keşkelerle dolu hayallerime. Arkamda beliren gölgeyle irkildim .