Mesai saatinin bitimine yakın, Aslan Nedim Saygın’ın artık bu saatten sonra gelmeyeceğini düşünürken, ofisten içeri giren küçük kalabalık kaşlarını çatarak başını çevirmesine neden oldu. İşe başlamıştı başlamasına ama Aslan’ı saymazsa, Sıla ve Altay dışında henüz kimseyle tanışmamıştı. Dolayısıyla ofis kapısının önünde gördüğü meraklı yüzlerin kime ait olduğunu bilmiyordu. Gülümseyerek onlara doğru birkaç adım atarken, sesinin soru sorarcasına çıkmasına engel olamadan “Merhaba?” diye seslendi.
Sonunda karşı karşıya geldiklerinde, başını hafifçe geriye atarak kaç kişi olduklarını anlamaya çalıştı. Bir, iki, üç… Eğer yanlış saymadıysa altı kişilerdi; üç kadın, üç erkek. En önde duranlardan biri samimi bir gülümsemeyle “Merhaba,” dedikten sonra, tokalaşmak için çoktan elini uzatmıştı. “Gülş
