İki gün olmuştu. Anaannem ile halamın evden gönderilişinin üzerinden iki gün geçmişti ama bende iki gündür odamdan, abdest alma dışında burnumu bile çıkarmamıştım. Çok ağır konuşmuştu anaannem. Herkesi itham etmesi beni paramparça etmişti adeta.
Sabahtan beri evde bir karmaşa, bir koşuşturma vardı seslerden anladığım kadarıyla. Ama pek ilgilendiğim söylenemezdi. Bir süre sonra ev tamamen sessizliğe büründü. Somurtkan yüzümle yatağımın üzerinde yine pencereden dışarıyı izlemeye devam ettim iki gündür olduğu gibi.
"Abla... " Başımı, bana hafif tebessümle bakan Fatıma'ya çevirdim. "Bir şey var da, bir parça seni de ilgilendiriyor galiba. "
"Hayırdır inşaallah? " Bir an endişelenmiştim.
"Şey ııı... nasıl anlatsam bilemedim şimdi. "
"Dümdüz söyle Fatıma korkutuyorsun beni! "
"Mehmet Ab
