Akşam erkeklerin eve dönme saatinde içim içimi yiyiyordu. Her akşam babamı karşılayıp ceketini alır terliğini önüne koyardım. Kaç haftaydı bundan mahrumdum. Camdan dışarıyı izlerken az sonra babam gelecekti. Dolan gözlerimle bakmaya devam ederken hıçkırmamak için üst üste kaç kere yutkundum bilmiyorum.
Bir süre sonra babamın arabası kapıda dururken içimi dışımı yakan bir yangınla ayaklandım. Koşa koşa merdivenleri inip ona kapıyı açıp sımsıkı sarılmak istedim. Hıçkırıklara ağlaya ağlaya camın pervazına tutundum. Gidemezdim. Gitsemde yüzüme bakmazdı. Camdan uzaklaşıp perdenin arkasından babamın eve yürüyüşünü izledim hıçkırıklarla.
Gecenin geç saatlerine kadar tıkıldığım odamdan acıkmam sebebiyle çıktım. Aşağı indiğimde kimse yoktu, kimsenin olmaması işime de geliyordu. Yönümü hızlı bir
