Gözümü açtığım yer hastane odasıydı. Aklıma üşüşen korkunç sözlerle hemen doğruldum.
"Ömür! "
"Meryem! " Ceren başımda bekliyordu yaşlı gözlerle.
"Ceren, Ceren kızım! Ceren, Ömür nerde? "
"Sakin ol lütfen, herkes onu arıyor. Abimler, polis, jandarma merek etme mutlaka bulacklar. "
"Kızımı bulmam lazım... benim kızımı bulmam lazım, Şebnem canisi ona kötülük edecek, kızımı bulmam lazım... " Kolumdaki serumu söküp ayağa kalkmaya çalıştım ama Ceren engel olup kalkmama izin vermedi.
"Meryem sakin olman lazım, lütfen! " Bir taraftan gözyaşları akarken diğer yandan bana engel olmaya çalışıyordu.
"Ceren bırak, ne sakin olmasından bahsediyorsun kızım yok kızım! Canımın parçası yok, o caninin elinde! "
"Karnındakide canının parçası! " Doğru mu duymuştum ben?
"Ne? " İki eliyle yüzünü si
