Bölüm -20-
Sabah kendi kendime uyanamamış ve alarmın pis sesine tanık etmek zorunda kalmıştım. Kafamı yastığın altından kaldırıp alarmı kapattım. Daha sonra bir kaç saniye yatakta kalıp, yavaşça doğruldum. Gözlerimi ovalayıp saate baktığımda sessizce küfür etmiştim. "Siktir!" Saat 9'du! Ve Murat 8'de evde olacağını söylemişti! "Lanet olsun!" diye mırıldandım yataktan fırlarken. Ayağıma dolanan pikeyi elimle yatağa savurup terliklerimi hızla giydim. Saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırıp pijamalarımla odadan çıktım. Ne olur Murat gelmemiş olsun! Ne olur gelmemiş olsun! Eğer geldiyse büyük ihtimal babam onun yine kulağını çekip evden şutlamış olmalıydı. Yani öyle umuyordum. Hızla merdivenleri inip salona girdiğimde ani bir fren yapmak zorunda kaldım. Çünkü az kalsın elindeki tepsiyle beraber a
- Yazar
