Ne diyecektim? Evet desem ileride evlenecek miydik yani? Tövbe ya. Ama hayır demeye de içim el vermiyordu ki. Yüzüme bu kadar ciddi bakmasalar 'Babam böyle pasta yapmayı nereden öğrendi?' diyeceğim ama yemiyor işte. Ne olur kıyamet kopsun fırtına çıksın evi sel bassın da kurtulayım bu sorudan Allah'ım ne olur! "Miray? Kızım?" "Efendim baba?" Kekelemediğim için kendimi alkışlamam gerekiyordu galiba. Bence evlen. Sende kurtul, bende! Yeter yani! İç sesime içimden göz devirip babamın gözlerine baktım. Kararsızdım ve dilimi yutmuş gibi hissediyordum. "Bir şey söylemeyecek misin?" Yutkunarak babama bakıp, ardından Murat'a çevirdim gözlerimi. O kadar umut dolu bakıyordu ki, ne gönlüm izin verdi onu kırmaya ne de yüreğim. "Yaniiii....belkiiii... neden olmasıınn...olabilirdeee...çokta

