8. BÖLÜM
ALTAY
Başıma giren ağrıyla birlikte acıyla şakaklarımı ovuşturdum. Niye susmuştu ki o şimdi? İşine geldiğinde çok konuşmayı biliyordu da, neden ben ona onca şeyi haykırırken tek kelime bile etmemişti? Baş belası işte, ne olacak. Umarım bu evcilik oyunumuz fazla uzun sürmezdi. Normalde kadınlara tahammül edebilen biri değildim, bir de böyle bir oyun yüzünden onu hiç çekemezdim.
Elimi yüzümü yıkayıp sakinleştikten sonra bizim çocuklara bakmak için odadan çıktığımda nöbetçi askerle yüz yüze geldim.
‘’Uzman Çavuş Toprak! Komutanım, Levent Yarbay’ım sizi odasında bekliyor.’’
‘’Tamam aslanım, geliyorum.’’
Merakla komutanımın odasına gittiğimde kapıyı çaldım. ‘’Gel!’’
‘’Komutanım?’’
‘’Gel Altay, otur şöyle.’’ Karşısındaki koltuğa yerleştiğimde devam etti. ‘’Ne yaptınız?’’
Hafif
