Gözlerimi korkuyla açtım. Derin bir nefes alıp hemen yanıma baktım; Ateş yoktu. Yatak bomboştu ve bir an için içimde garip bir huzursuzluk peyda oldu. Kalbim hızla çarpmaya başlamıştı. Gözlerim boş yatağın her köşesini tararken fark ettim ki, aramızda gece koyduğum sınır yastığı da yoktu. Bu detay beni daha da huzursuz etti. Peki ya ben neden onun tarafında uyuyordum? Yastığı kendi yerime çekmiş olamazdım, değil mi? Oflayarak başımı iki yana salladım ve yatağın kenarına oturdum.
Hızla düşüncelerim toparlanmaya çalışırken derin bir nefes aldım. Yataktan kalktım ve pencereye doğru ilerledim. Sabahın serinliği ince perdenin arasından odaya doluyordu. Bu sabahı atlatmam ve planladığımız gibi uçağa binmem gerekiyordu. Ama önce şu kalp çarpıntımı ve beynimde dönüp duran soruları susturmam lazım
