"Kızım?"
"Nabi uyan."
Nabi nefes nefese yerinde doğrulup korkuyla hızlı atan kalbine koydu elini. Alnında biriken boncuk boncuk yerleri silen babasına baktı hemen. "İyi misin kızım?"
Gözleri bulunduğu yeri turladı hemen. Evlerinde kendi odasındaydı. Babası yanında. Her şey olduğu gibiydi. Gördüğü saçma sapan korku dolu anıların rüya olması rahatlatmıştı. Derin bir nefes alıp omuzlarını düşürdü. Başını babasının göğsüne yatırdı. "İyiyim baba sadece kabus gördüm."
Saçları arasında yerini alan parmaklarla huzurla kapadı gözlerini. Hiç bir şeyi babasının verdiği huzura değişmezdi. Onun kolları arasında, parmakları saçındayken gördüğü rüyanın etkisinden hemen çıkmış, çok daha iyi bir ruh haline girmişti. İşte buydu. Bir babanın kızına verebileceği en güzel şey. İlgisi, alakası ve verdiği
