Bir insanın travmasının olması ne kadar kötüydü. Ani gelen durumlara verdiği tepkiler farklı oluyor ya da tedirginlik halinde aniden ortaya çıkan şeylere karşı büyük bir korku besliyordu. Nabi elini korkudan hızlı atan kalbine koyup derin derin soluklandı. Babasına tedirginlikle bakıp "겁이 났어요, 아빠. (geob-i nass-eoyo, appa. - Beni korkuttun baba." Dedi. Orhan bey Nabi'nin yanına gidip elinden tutarak yerden kalırdı. "Özür dilerim kızım, canın çok acıdı mı?"
Nabi yerden kalkıp babasının güvenli kolları arasına girdi. Sıkıca sarılıp 'İşte şimdi her şey geçti.' diye fısıldadı kendince. Babasının kolları ona en güzel limanı, en güvenli alanı sunuyordu. Babasından ayrı kalmak istemiyordu. Babası yanında olduğu sürece her şey gelip geçerdi. "Acımadı baba, ben iyiyim."
Kızına sıkıca sarılıp saç
