Bilincim yerine gelmeye başladıkça etrafta ki seslerde benimle birlikte uyandı sanki.Gözlerimi açmadan bir süre etrafımda ki kuru gürültüyü dinledim.Herkes o kadar çok konuşuyordu ki sesler birbirine girmişti.Saçımı başımı yolmak istiyordum en azından biraz olsun sussunlar istiyordum.Derin bir nefes aldım.Sessiz bekleyişime devam ettim.
''Zeynep sizin yüzünüzden bu halde.Hemen terk edin burayı''
Babamın sesiyle kaşlarım çatıldı.Oldukça öfkeli ve gür çıkıyordu sesi. Karşısındaki kimse bilmiyordum ama ben olsam hemen korkar kaçardım buradan.Gerçekten kime söylüyordu bunları.Ben neredeydim?
''Onun adı Zeynep değil.Türkan o''
Duyduğum kadın sesiyle gözlerimi sıkıca birbirine bastırdım.Neler olup bittiğini anlamıştım ve gözlerimi açmamak benim için daha iyi olacağa benziyordu.Gözlerimi açt
