İki gün boyunca uyumuştum. Zihnim tamamen dinlenmiş olsa bile bedenim acılar içindeydi. Dün gece ilaçların etkisi geçer geçmez uyanmış acı içinde deli gibi kıvranmıştım. Her yerim ağrıyordu. Gece odada tek başımaydım. Alparslan Agâh gitmişti. Sabah uyandığımda da henüz gelmemişti. Hemşireler serum takmış, serumum bittiğinde ağrılarım hafiflemişti.
Kahvaltı yapacak ne iştahım ne de gücüm vardı. Bu yüzden kahvaltı yapmamıştım. Hemşireler son kontrolleri yaparak odadan ayrılmışlardı. Güneş tamamen doğmuş şimdi ise odada buradan taburcu olmayı bekliyordum. Buradan çıktığımda ilk ulaşacağım kişi Bahadır'dı. Onunla konuşmam gerekiyordu. Beni savunmasızca ortada bıraktıkları için hesap sormalıydım.
Üstümdeki hasta önlüğü beni aşırı derecede rahatsız ediyordu. Bir an önce bundan kurtulup kıyaf
