37. Sahne

1613 Kelimeler

Zihnimde dönüp duran yılanlar, damarımda gezen öfke ve kin saniyeler geçtikçe bana işkence çektiriyordu. Böyle sessizce köşeme çekilip duramıyordum. Bir şeyler yapmam lazımdı. Dün bana yapılan o aşağılamayı misliyle ödetmem lazımdı. İçim cayır cayır yanıyordu. Zihnimdeki çanlar susmak nedir bilmiyordu. Yılanların fısıltısı beni kanlı görüntülere götürüyordu. Oysa daha önce kan görmekten nefret ederdim. Şimdi ise canımı acıtanların kanına susamıştım. Babam bana vahşi olmayı öğretmişti. Biri tarafından ezilmeden onları ezmem gerekiyordu. Bana kalkan başları ezmeli, dilleri kesmeliydim. Bütün bedenim karıncalanıyordu. Alparslan bunu Sancar'ın yanına bırakmayacağımı gayet iyi biliyordu. Sırf bunun için Sancar'ı şehir dışına göndermişti. Gözlerimdeki o kini anlayan sayılı kişilerdendi Alpars

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE