Emine Hanım'lar ve Yusuf Ali'nin ailesine geçmiş olsun diyerek koltuklara geçmiş gelecek haberi bekliyordum. Alparslan gideli epey oluyordu. Henüz kimse bizi bilgilendirmemişti. Üç saattir oturmuş bekliyorduk. Bu sırada Ayla Hanım ile Süheyla Hanım da gelmişlerdi.
Hamza hemen sağ tarafımda ayakta dikilmiş bekliyordu. Ortam o kadar gergindi ki sessizlik çığ gibi üzerime yağıyordu.
Oturduğum yerden kalktığımda Ayla Hanım göz ucuyla bana baktı. Kibirle bana göz devirdi. Onunla uğraşacak durumda değildim.
Onu umursamadan koridorda ilerleyerek asansöre girdim. Hamza hemen arkamda beni takip ediyordu. Hava almak için dışarı çıktığımda hastanenin etrafını saran korumaların yoğunluğundan herkesin ilgisi üzerimizdeydi.
Kalabalık olmayan bir banka geçip oturdum. Alparslan neredeydi bilmiyorum.
