Aynanın karşısında, kravatını düzelten Yaman'ın parmakları hafif titriyordu. Elif'in zarif zarfının içindeki mektup, masanın üzerinde masum bir silah gibi duruyordu. "Onlara, 'yeni ittifakımızın' ilk meyvelerini göstermenin tam zamanı, değil mi?" Bu cümle, bir davetten çok bir emirdi. Bir çağrıdan çok, tuzağa düşürülmüş bir arenanın kapılarının açılışıydı.
Mirza Amca'nın çalışma odasından ayrılalı sadece birkaç saat olmuştu, ama her şey yeniden başlıyordu. Hayal'in "Rüzgar yön değiştiriyor" mesajını düşündü. Rüzgar değil, bir kasırgaydı bu ve onu tam göbeğine çekiyorlardı.
Araba, Hüseyin Bey'in muazzam malikanesinin önünde durduğunda, Yaman için zaman neredeyse durdu. Her bir taşın, her bir demir parmaklığın arkasında bir hesaplaşma, bir yargılama olduğunu biliyordu. Kapıyı açan uşak, on
