Kar Tanesi
Zaman, doğal bir süreçte ilerlerken Mert Ali göreve gitmiş, Aslı da okuluna devam ediyordu. Nişandan sonra çok daha rahat görüşebiliyor olmaları ikisini de mutlu ediyordu. Arada tek sıkıntıları vardı… özlem. Bitmek bilmeyen, sonu hiç gelemeyecekmiş gibi duran o ağır özlem… Gün geçtikçe daha da derinleşiyor, insanın omuzlarına çöken görünmez bir yük gibi nefesini daraltıyordu. Telefon konuşmalarında çoğu zaman tek cümle dönüp dolaşıp aynı yere varıyordu. “Seni çok özledim.” “Ne zaman geleceksin canım?” diye sordu Aslı, sesini mümkün olduğunca sakin tutmaya çalışarak. “Henüz belli değil,” dedi Mert Ali. Kısa bir sessizlik oldu. Bu sessizlikte bile birbirlerini ne kadar özledikleri hissediliyordu. “Bu defa çok uzun sürdü,” dedi Aslı dürüstçe. “Bazen zaman geçmek bilmiyor. İyi ki okulum v
- Yazar
