Kaçış – 2 / 20. Bölüm
* * * * * * * * * *
Sözleri biter bitmez, hızla tente çadırın kapısına doğru yürüdü. Tam kapıdan çıkarken yine Ammar’ a anlamadığım bir cümle söyledikten sonra çadırdan dışarı çıktı. Şeffaf tentenin arkasından uzaklaşan bedeni bir gölgeden farksızdı.
Adamın gelişi ve yükselişi bizi büyük bir fırtınanın öncesindeki sessizliğe doğru fırlatmıştı. O gelmeden önce alevlenen gürültülü öfkemizden eser yoktu. Ben anlamadığım bir durumun içinde kalakalmışken Ammar’ın durduğu yerde kılı bile kıpırdamıyordu. Adamın sözlerinin tesiri altında kaldığı açıkça ortadaydı…
Hayatın içinde bir anda tepetaklak olmak hissini, en beklemedik anda yaşamanın önüne geçememek ne kadar zordu böyle… Beklemedik bir yerde bir anda tepetaklak olabilmek adeta hayatımın diğer adı halini almıştı. D
