Senin için ölecek değilim.
Benim için ölmesini istediğim yoktu bunu kendine telkin ediyor olabilir miydi? Kendini bunu yapacak kadar suçlu mu hissediyordu? Ölmemem için ne kadar ileri gitmeyi düşünüyordu ki?
"Sadece sözümü dinle ve başka bir aptallık yapma." dedikten sonra yan tarafımdaki kapağı açıp içerisinden kahverengi bir oduncu gömleği aldı.
"Bir buçuk bilemedin iki saate geleceğim, bir işim var. Bir şeye ihtiyacın olursa karşıdaki odalardan soldaki oda annemin ona söyle, uyuyorsa uyandırabilirsin."
Bakışlarım hala yerdeydi, dolan gözlerimizdeki yaşları neden karnımız gibi içimize çekip saklayamıyorduk?
"Banyoya annemin pijamalarından koydum, hangisi uygunsa giyersin."
Giyinme odasından çıkıp kapıyı kapattığında gözlerimi nihayet kırptım ve yanaklarıma düşen yaşları hızla sildi
