Ekranı hızlıca kapatarak başımı kaldırdığımda taksinin durmuş olduğunu ve onun ise bana dönmüş bakıyor olduğunu görmüştüm.
"Evet."
Artık yakalanmıştım, o yüzden aksini iddia etmemin hiçbir anlamı yoktu. Anlayışla başını salladığında kapıyı açıp indi, onu takip ederek kapıyı açıp aşağı indim.
"Babanla mesajlarına baktım." dedim az önce ölümden dönmemiş gibi "Kimliğini bana açıklamamanı söylemiş."
Omuz silkerek kaldırıma doğru geçti adımlarım mıknatısa çekilen ataç gibi onu takip ettiğinde güneşe karşı gözlerini kıstı.
"Sana güveniyorum."
Bana güveniyor muydu? Bana güvenmesi için hiçbir sebep yoktu, güvenmemesi için ise çok sebep vardı.
"Bana güvenmemelisin."
Yürüdüğümüz saniyeler boyunca ayakkabıları ayağımda taşımak yorucuydu.
"Ama güveniyorum, ondan korktuğunu ve kaçmaya çalışt
