Dünyanın tüm gerçekliğini saatlerce susturan kulaklıklarımla hala yeşilliğini koruyan çimenlerin üzerine uzandım. Beyaz bulutların arkasından süzülen güneş ışınları vücudumu ısıtırken birkaç saniyeliğine gözlerimi kapadım. Aldığım derin nefesle tam huzura kavuştuğumu düşündüğüm o dakikada biri kulaklığımı çıkardı.
Yazdan kalma güzel günümü bozan kişiye döndüm söylenerek. Sonra onu gördüm. Bana, geride kalan yazdan daha sıcak bir tebessüm gönderdiğinde dudaklarım yukarı kıvrıldı.
"Gelmişsin..." dedim. İçimdeki kelebekler öyle tuhaftı ki yalnızca Eisen'ı gördüğümde onları hissediyordum. Sadece onu düşündüğümde üzerlerindeki kasveti atıp kanatlarını çırpıyorlardı.
Gözleri üzerimdeyken usulca kafa salladı ve çimenlerin üzerine uzandı. Kahverengi gözlerini benden çekerek gökyüzüne çevirdiğin
