Araba tekrar evin önüne geldiğinde ahşaptan yapılma bu güzel eve baktım. Bu güzel ev kimsenin yaşamadığı bu yerde nasıl olurdu da yapılmıştı? diye düşündüm. O kadar güzeldi ve o kadar ıssız bir yerdeydi ki burada bir başına kalmak cesaret isterdi. Tek başına kaldığında her an içeriye ayı falan girebileceği korkusuyla uyuyamazdım. Gerçi benim bundan korkmam gerekmiyordu. Zira yanımda her daim kıdemli bir ayı bulunuyordu. Bir an burada bizi bulabilme olasılıklarını düşündüm. Böyle bir yerin varlığından kim haberdar olabilirdi? Arabadan inerken telefonuma baktım. Hala çektiğini belli eden çizgiler görünmüyordu. Biraz elimi yukarıya doğru kaldırdığımda ise Kadir sırıtarak,
“Burada telefon çekmez külkedisi” dediğinde dişlerimi sıktım. Bu durum ile alay edebiliyor olması gerçekten sıkıcı bir du
