Kadir arkamdan kahkaha atarak beni durdurmaya çalışsa da durmamıştım. Hiç bu kadar öfkelendiğimi hatırlamıyordum. Gerçi hayatımda bu duruma da hiç düştüğümü de hatırlamıyordum. Tırnaklarımı kesmeyecektim. Bir daha da ona bu şekilde asla yaklaşmayacaktım. Adi herif diye içimden geçirdim. Ardından yürümeye devam ettim. Uzun bir yürüyüşün ardından arabayı park ettiğimiz yere gelmiştim. Kadir hala arkamdan keyifli bir halde yürüyordu. Bu duruma düştüğüme gerçekten inanamıyordum. Bu kadar aptal olabileceğime gerçekten inanamıyordum.
Arabanın hemen dibine vardığımdan binmek için kapısını açmaya çalıştım. Kapalı olduğundan bu girişimim başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Dönüp suratına bakmak istemiyordum. Bakarsam kesinlikle onun gibi gülebilirdim. Fakat tam arkamda olduğundan kokusu tüm ciğerlerime
