Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar...🍭🍭
Hamile olduğumu öğrendiğim günden beri içimde bir fırtına kopuyor. Yirmi üç gün değil, artık on günü geçmiş. Kasım bitmiş, Aralık ortasına gelmiştik. Ankara buz gibi, kar yağıyor ara sıra, ama benim içimdeki soğuk başka türlü. O iki çizgiyi gördüğümden beri her sabah uyanır uyanmaz elimi karnıma koyuyordum, sonra hemen çekiyorum.
Sanki dokunursam gerçek olacakmış gibi. Ama gerçek zaten. İçimde bir hayat var, o gecenin sonucu bir bebek büyüyor.
İlk haftalar sadece ağladım. Sonra düşünmeye başladım. Bu bebeği nasıl doğuracaktım? Yirmi bir yaşındayım, üçüncü sınıf öğrencisiyim, ailemden uzakta yalnız yaşıyorum. Annem öğrense kalp krizi geçirir. Babam sessizce yıkılır. Abim Ufuk... Allah korusun, o ne yapar bilmiyorum. Doğan daha çocuk. Kimse bilme
