Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar...🍭🍭
Taksi Boğaz'ın ışıklarını geride bırakırken gelinlik üstümde bir yük gibi ağırlaşıyordu. Buruş buruş olmuş kumaş, dağılmış saçlarım, akmış makyajım... Dışarıdan bakınca komik bile olabilirdi; gelin damat taksiyle kaçıyor. Ama benim için trajediydi. Kendi düğünümden kaçıyordum.
Hayatımın en önemli gününden, en yalnız hâlimle uzaklaşıyordum.
Alp yanımda oturuyordu, sessiz. Kravatı gevşemiş, smokini buruşmuş, yüzü taş gibi. Konuşmuyorduk. Ne diyecektik ki? Annesinin o son sözü ikimizin de yüreğine hançer gibi saplanmıştı: "Zaten yok... Senin gibi bir oğlum yok artık." O cümle odada yankılanıyordu hâlâ, kulaklarımda çınlıyordu.
Gözyaşlarım sessizce akıyordu yanağımdan. Camdan dışarı bakıyordum, İstanbul 'un ışıkları bulanıklaşıyordu yaşlarım yüzün
