Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar...🍭🍭
Aradan birkaç gün geçti. Yeni evimizde hayat yavaş yavaş rayına oturmaya çalışıyordu, ama oturamıyordu aslında. Küçük salon, dar mutfak, eski banyo... Alp’ in gözlerinde hâlâ o "Buraya mı düştüm?" bakışı vardı ama bana belli etmemeye çalışıyordu. O da benim gibiydi; gururu incinmiş, ailesi tarafından reddedilmiş, parasız kalmış biri. İkimiz de tek tabancaydık artık. Ama bunu yüksek sesle söylemiyorduk. Sadece birbirimize tutunuyorduk, sessizce.
Sabahları erken kalkıyordum. Mide bulantısı artık rutin haline gelmişti. Yataktan kalkar kalkmaz lavaboya koşuyor, öğürüyor, bazen kusuyordum. Karnım hâlâ çok belli değildi ama içimde bir ağırlık hissediyordum sürekli.
Doktora gitmemiz gerekiyordu. İlk kontrolden beri bir ay geçmişti. O zaman İstanbul'da
