Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar...🍭🍭
Ultrason odasının floresan ışığı gözlerimi yakıyordu. Soğuk jel karnımın ortasında yayılmış, yapış yapış bir his bırakmıştı.
Doktorun yüzündeki o küçük kasılmayı gördüğüm an içimde bir şey kaydı. Kaydı ve düştü. Derinlere, çok derinlere.
Ekrana bakıyordu. Uzun uzun. Çok uzun.
Benim kalbim kulaklarımda atıyordu. Bum. Bum. Bum. Her vuruşta biraz daha hızlı, biraz daha yüksek sesli.
Doktorun dudakları kıpırdadı.
— Eylem Hanım...
Sesi yumuşaktı. Fazla yumuşak. Annelerin çocuklarına kötü haber verirken kullandıkları türden bir yumuşaklık.
— Bebeğin kalp atışı... görünmüyor.
O dört kelime.
Dört kelimeyle bütün dünya durdu.
Nefesim kesildi. Göğsümde bir şey patladı ama ses çıkmadı. Sadece içimde kocaman, sessiz bir çığlık yükseldi.
Hayır. Hay
