Hayatımda daha hızlı ve pürüzsüz araba süren bir kişi daha gördüğümü hatırlamıyordum.
Yine de kemeri sıkıca kavrayan ellerim terlemişti. Uraz Bey, yardım ederken bile oldukça acımasız davranmıştı. Ağzımı açıp minnetimi dile getirmeye korkuyordum.
Arabanın içinde hoş bir çiçeğin kokusu vardı. Erkeksilikten uzak, feminen bir koku... Nereden geldiği belirsiz. Burnum oldukça hassastı.
Belki de kız arkadaşı vardı...
Neden olmasın ki?
-Motor yağını zamanında değişmezsen ne olur?
Beni böyle küçük sınavlara sokarak bilgimi test ediyordu. Göz ucuyla bakarak sorusuna alakasız bir yanıt verdim.
-Ben sadece tasarımcıyım. Araçlar hakkında-
Sözümü keserek direksiyonu çevirirken tekrarladı sorusunu. Bunu yaparken de kelimeleri tane tane, üzerine bastırarak söylemişti.
-Motor yağını... Zam
