Şirin'in vefatının üçüncü ayında annemlerin evindeki eşyalarımı toparladım. Artık kendi evime dönmem gerekiyordu. Yalnız kalamayacağımı düşünerek birkaç parça kıyafet almak dışında girememiştim kendi evime.
-Gitme ya. Hatta komple taşın buraya gel.
Son zamanlarda Timuçin fazlasıyla ilgiliydi bana karşı. Fakat o bile tutamazdı beni bu evde. Zira annemle fena halde tartışmıştık. Söylediği cümleler aklıma kazınmıştı adeta.
Ne babam ne de Timuçin vazgeçiremiyordu beni, korksam da eve dönüş sevdamdan.
-Gideceğim Timuçin.
-İnatçı! Nefret ediyorum bu huyundan.
Valizi sürükleye sürükleye dış kapıya çektim. Elbisemin etekleri yeri temizliyordu. Timuçin son kez hamle yaptı valizi elimden alarak.
-Eylül... Kal biraz daha. Hadi.
-Kalamam diyorum! Yeter...
Sert bir hamleyle valizi tutup
