Dağınık saçlar, bozulan makyaj, terleyen parlak bir surat ve işçi tulumuna karşı; pahalı takım elbisesi, yukarı doğru itinayla taranan saçlar, ferah parfüm kokusu...
Toplantı masasının diğer ucunda, işimi yaparken oturmakta olan Uraz Bey'e yeniden sordum.
-Geç olmadı mı? Neden hala şirkettesiniz?
Halinden oldukça memnun görünürken kolundaki milyonluk saate baktı.
Evet, her defasında üzerindekilerin pahalılığı gözüme çarpıyordu.
-Benim de işim var.
Sağa sola baktım gözlerimle. Bağdaş yaptığı kollarıyla öylece oturuyordu dakikalardır karşımda.
Sorgularsam kızar mıydı, diye düşünmekten soramadım.
-Anladım.
Diyerek işime devam ettim. Fakat Uraz Bey'in ortamı sessizliğe bırakmak gibi bir fikri yoktu.
-Yani Grup Lideri oldun... Öyle mi?
Yutkunarak cevapladım sorusunu. Zaten
